Ne demeli şimdi?

Üç haftayı geçti hastalık süremiz,üç haftadır üç kişi hastayız...
Ben iki oğlana nazaran çok daha iyiyim,
Ama gece çıkan ateşler için eşimle nöbetleşe beklemelerimiz,
İstifralardan dolayı,tertemiz olan yastık,yorganlarımız,
Hergün dip köşe temizlenen evimiz,
Hastane de geçirilen uzun vakitler,
Kocaman çocuk çantamızdan çıkanlarla etraftan topladığımız şaşkın bakışlar,
Ateşli bir oğlanın hiç durmadan konuşan çenesiyle,
Kendinden geçmiş cümleleriyle etraftan bize cankulağı kesilen insanlar....
Yoruldum,bugün çok yorulduğumu hissettim,
Sıkıldım da,çok sıkıldım...
Dün lapa lapa kar yağdığı vakitte,bugün güneş doldu evin içi,
Üç haftadır,kokusuz burnum,mis gibi kokular almaya başladı hafiften,
Küçük olan altına yapmış,bez alıp geldi çekmeceden,altını değişince alıp bezi çöpe götürdü kendiliğinden...
Acıktım galiba diye söylenirken,
Büyük oğlan,kaşık tabak koymuş üçümüz için masaya...

Ne demeli,Ne hissetmeli şimdi olan biten karşısında...

Başımıza herşey gelebilir,olmayacak şey yok ki şu hayatta,
Biz elimizden gelen herşeyi,umutla yapmaya devam etmeliyiz,
Çok yorulunca,sıkılınca da çokça,
Güneş doğuyor işte,hastalık bile vazgeçiyor sınamaktan,
Her şey yine yoluna girmeye başlıyor ufaktan ufaktan...