günler sonra bugün...

Beni sevmeyen bir öğretmenim olmadı hiç,en sevilemeyenlerini de ben sevmişimdir hep.
Yaklaşık oniki yıldır görüştüğüm okuldan hocamın dersine ilk defa bugün girdim.
Ben bugüne dek ondan pek çok şeyi telefonda dinledim...
Dün akşam,belkide yarın gelirim dedim...
Akşamdan yemekleri pişirdim,sabah büyük oğlanı okula bırakıp yola çıktım...
İki durak arasında bozulan tramvayın içerisinde sabırla bekledim...
Gideceğim yerin yolunda ilerlerken çiçekçiye rast geldim,papatyalardan iki demet sardırıverdim,adresi sorunca yan bina olduğunu öğrendim.
Çiçekçiye girmeseydim ileriye doğru yürümeye devam edecektim.
İçeriye girer girmez derse girmeye hazırlanan hocamla karşılaşıverdim.
Aksiliklere rağmen geç kalmayışıma çok sevindim.
Ders bir yana,bugün çok değerli iki şey öğrendim.
Bir kibre kapıldığımda;
''Sanatçıda mı kusur var,sanat eserinde mi''diyerek şöyle bir düşünmeyi...
''İmanı şirkten,ibadeti riyadan korumak gerekliliğini...
Günler sonra bugün,bildiğimi öğrendim...
Günler sonra bugün hocamın öğrencisiydim...