Yap-boz hatırına...

 Ben bunun başına daha önce iki kere daha oturmuştum ya...
Toplayıp kaldırmıştım ya sonra...
Ah o dolaptan bana bakar ben ona vaziyette,içim rahat edemedi ki...
Aldım oturdum aşağı,ne yemek yaptım,ne eve baktım...
Baba bey bitirmeden rahat edemeyeceğimi anlamış olmalı ki,oğlanlar ile ilgilendi,odadan odaya,dolaptan kapı arkasına saklanbaç oynayıp durdu...

Öyle güzel detayları vardı ki;
Şu ellerindeki bebekleriyle İstanbul'un nüfusunu +1 leyen çift,bizden de dört düşüver yakında gidiyoruz...

Buralarda pek duymadım ya,çocukluğumdan bildiğim patates,soğan bir de şu müzikli 'Aygaz' nidalarıyla geçen kamyonlar...
Cuma günü başlayıp,gece gözlerimi açık tutana kadar başında oturup,cumartesi sabahı kimse uyanmadan başına tünediğim yap-boz,mavilikleri yerleştirirken parça parça,Florya'da kahvaltı yapma fikri düşüverdi aklıma...

Uyandırıp ev ahalisini,çıkıverdik yola...
Kurulup çimenlerin üzerine,tazelendik güneşle birlikte...
Baba,anne ve oğlanlar top oynadık hep beraber,akşama doğru eve dönebildik,gelir gelmez yap bozun başına oturuverdik...
Nihayetin de bitti,kararımızı verdik,yarın sabah hep beraber İstanbul'da gezecektik...

Büyük oğlanın tabiriyle keyfimize baktık,gittik gittik gittik...

Kah bir karahindibayı sevdik,kah bir ağacın dallarını inceledik,Anneanneye gittik,öğlenleyin kuymak yedik...
Yol üzeri ziyaretlerimizden,süt,yumurta veren oldu,sobada kavrulmuş fındık ikram eden de...

Yap bozda ki köprüyü de geçiverdik ya...
Pek huzurlu,yorgun ve mutlu evin yolunu tutuverdik...