Henüz akşam oldu,perdeleri çektim abajurun sarı ışığında,fonda Leman sam,yazıyorum...
Henüz uyudu küçük oğlan,henüz ayaklarımda salladım,ellerini öptüm,saçlarını sevdim...
Geçen cuma üç yaşını doldurdu,daha geçenlerde doğmuştu,büyük oğlan 'abi' olmuştu...
Sayılara hiç kafa yormadım ben...
Saat kaçtı,kaç yaşındaydım,sayılı günler uçup gitti,gidiyor...
Ben hep anları sevdim,düşledim,yaşadım...
Gülüşlere,huzurlu anlara mıhlandım...
Olumsuzlukların tutup elinden,umutlara yürüdüm her defasında yeniden...
Kocaman ailem ile...
Aşk'ta eş,annelikte iki oğlan...
Yaşamda gözlerim neye tanıklık ediyorsa,en güzellerini ayıklayarak biriktiriyorum...
Onlar hayatıma kuruldukça,ben onların karşısına kuruluyorum...



5 yorum:
çoook huzurlu bir yazı
ve çok güzel yazıyorsun canım benim..
Ne güzel bir tablo, ne güzel düşünceler maşallah:)
Fosi sen hep yazmalısın. Nasıl pozitif bir insansın maşallah. Ailen çok şanslı.
Nice güzel yaşları olsun küçük prensin.
Fotoğraf duvarına ve yakışıklının uzandığı yatağa bayıldım.
huzur...
okuduğum bu
Yorum Gönder