Kah bir müzik fonunda,kah çocuk bağırtılarının nedenine kulak kabartıyorken,
kah gülen seslere gayri ihtiyari gülerken buluyorum kendimi...
Dün kırılan çekmecelerimi dört çivi çakarak tamir ettim...
Oğlanların üzerinden kaydıkları sandalyelerin asterları yırtılmış,oturdum onları diktim...
Geçen yaz mobilyaları değiştirmekten vazgeçip,zımparalayıp tekrar boyamıştım,bu yaz renklerini bile değiştirebilirim...
Yorgunluktan dalınan uyku,en keyiflisidir herhalde...
Hamurları kuruduktan sonra,büyük oğlan süpürdü,kalan üç,beş lekeyi ben sildim...
Öğreniyorlardır diyorum;
Hayatta yaptığımız yanlışların telafi edilebilir olduğunu,sorunları şikayetlenip üstlenmek yerine,çözümün birlikte de paylaşarak yapılabilineceğini...
Günler kadar yıllarda çabuk geçiyor,basamak basamak büyüyorlarken,telafi edilemez bağırtılardan,kalp kırıklarından,uzakta bir yerlerdeyim...
Kah,çocuk iştenin en güzel düşlerine bir kapı aralıyorum...
Çizilen duvarlardan,kirlenen halılardan çok daha önemli şeyler var haytım da 'biliyorum'...
Bahanelerin arkasına saklanmadan,Parasal nedenleri öne atmadan,bazen çok birşeyler bile bilmeden,kalbimin sesini dinliyorum...
Ve dahası duyuyor,görüyorum,oğlanların seslerinde,gözlerinde,anneliğimi büyütüyorum...
10 yorum:
İyiki onlar varlar ve hayatımızdalar.Asıl onlar bize hayatı öğretiyorlar.Takipteyiz sizi :)
herşey dörköşe içinde ama mutlu .
Öyle güzel anlatmışsın ki, fazladan yorum bile gereksiz:)
Boyle sabirli anneleri gordukce ammeligimi sorguluyorum:(
Ne güzel yazmışsın bende geçen gün üflemeye başlarken yakaladım kendimi, ya ne gerek var dedim. Bende artık daha sabırlı anne olmaya karar verdim bayağıda iyi gidiyor : )
gene sevdim:)
ahhh fosim ahh olan bize oluyorr
sen süper bir annesin cnm masallah sana
Bu bakış açısını her zaman koruyabilmek umudu ile .... oğluşun kalem atkısına bayıldım:)
keyfini çıkarmak lazım doya doya evde yaşamanın. Bu aralar hiç sabırlı değilim ve üzülüp duruyorum bu duruma
Yorum Gönder