14 Aralık 2011 Çarşamba

gülümseten farkedişler...


Akşam uykudan önce,sabah uykudan sonra başına üşüştüğüm minik parçaları,
bitmez bu diyerekten,bitirmeden topladım koydum kutusuna...


Mutfağa gidip,akşam yemeği için suya koyacağım fasülyelerin paketindeki ''çocuklarımıza,tabağında yemek bırakmamayı öğretelim''yazısını pek sevdim...


Günler,pazartesi,salı,çarşamba olarak gidiyor olsa da bizde durum biraz farklı...
Cips günü,patates kızartması günü,pizza günü,oyuncak günü,park günü,humhum günü,mısırlı sinema günü,parmak boyası günü,kesme yapıştırma günü gibi isimlerle belirli haftalar,günler,saatler...


Bugün patates günü,iki kardeşin başbaşa tabağı silip süpürmüşlüklerini pek sevdim...


Küçük vakitlerimden kalma anlarda üçgen,kare ve dikdörtgenleri birleştirdiğimiz evlerimiz...


Haftada bir kapı,duvar cifleme gününden kalma,Oğlanın eve giriş kapısındaki duvara 'hoşgeldiniz' yazdığını sandığı,silinmeye kıyılamamış bir karalama...
Kocaman bir günü kıymetli kılan gülümseten farkedişler...

5 yorum:

Köpürcük dedi ki...

Bana da bir gülümseme bıraktınız ; )

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

Ben o tavsiyeyi pek doğru bulmuyorum açıkçası. Annem bize bunu öğretti. Ve tabaklarımıza yemeği kendi koyardı. doysan da bitirmek zorundaydın. Şimdi kızımı hiç zorlamıyorum. Oysa ben hala dökülmesin diye artan yemekleri yiyerek xxx lerimi çoğaltıyorum.

puzzle da sağlammış. harbiden zor biter bir resim seçmişsin :)

Deli Anne dedi ki...

Kocaman bir günü kıymetli kılan gülümseten farkedişler..., ne güzel, ne mutlu:)

kirazzade dedi ki...

Fosiiiimmm canııımm, dün aramışsın ama ben işteyken telefonu bi kenara koyuyorum, arayanlara da akşam dönüyrum yada dönmeyi unutuyorummmmm :P sana da dönücem inşallah. buradan bari bi selam edeyim dedim :)
Benim de böyle bissürülü puzzleım vardı yapmaya başladım sonra sinirlenip kutusuna koyup hediye verdim :)

Düşlerimden İnciler dedi ki...

Hoştu doğrusu :)