20 Aralık 2011 Salı

Dün ki çocuk...


Bugün dokunsalar ağlayabilirim,niye ağlıyorum ki ben şimdi diyerekten gülerekte bir yandan...
Küçüklüğümü özlüyorum,babaannemin yanında geçirdiğim yaz tatilini...
Dedemin ellerinin kocamanlığında zip zip sesleri eşliğinde gıdıklamalarını...
Kalabalık,kuymaklı sabah kahvaltılarını...
Babamın ellerinde okula yürüyüşümü...
Kardeşlerimin bebekliklerini...
Halam da kalışımı,gece yatmadan önce gökyüzünde yıldızlara bakıp yarın hava nasıl olacak tahminlerimizi...
Özledim işte,özlüyorum...

Bu haftasonu,eksiğiyle fazlasıyla kocaman ailemi evimde misafir etmenin harikalığında gözlerimden boşalan yaşlarıma gülüyorum...
İnsan yetiştirebilmenin en güzel yolu sevgidir...
Lütfen çocuklarınızı dövmeyin sadece çok sevin,
yaşanmamışlıklarına değil,yaşanmış güzel hatıralarının ardından dökülsün gözlerindeki yaşlar...

fotograf kaynak

9 yorum:

Hülya dedi ki...

Öyle güzel anlatmışsınki benimde gözlerim doldu, bende özlüyorum çocukluğumu :(
Ailemizle birlikte nice mutlu günlere inş.Sevgiler,

large fashion dedi ki...

evet yaaa
benim de gözlerim doldu...

Deli Anne dedi ki...

Benim de en büyük isteklerimden biri; çocuklarımın çocukluklarına dair mutlu anılar bırakmak.. ama sanırım çokça sapıyorum bu yoldan..

yastuf dedi ki...

ne guzel yazmissiniz..

tosbagalar dedi ki...

Ah o anılar yok mu?

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

umarım bizim çocuklarımız da böyle yoğun özlemden sevgiden döker gözyaşlarını. umarım bunu yapabilmeyi başarabilirim.

nohut oda dedi ki...

amin cnm..
eskiler hep özlemle anılsın pişmanlık kırgınlık olmasın bir gün gelecek bu günlerde eski olacak ..

zeynepbartın dedi ki...

SİZE ÖYLE GIPTA EDİYORUM Kİ..NE GÜZEL ANNESİNİZ SİZ

Hayal Arkadaşlarım dedi ki...

Umarım evlatlarımızın zihninde mutlu anılar canlanır yetişkin olduklarında. Ne mutlu sana fosim.