29 Kasım 2011 Salı

Annelik incelikler...


Dün akşam hasta bir çocuk olarak uyudum anne-baba evinde...
Sabah anne-baba seslenmesiyle uyandım güne,yarı yarıya iyi bir halde...
Abla olup,işe gidecek kardeşe seslenip,çayı demlemiş annemin yanına ilişip kahvaltı hazırladık...
Oğlan uyandı anne oldum,giydirdim,çocukça açıklamaların içersinde buldum kendimi...

Kardeş gitti camdan el salladık ardından...
Annem ve babam çıktı,camdan el salladık arkalarından...
Sıra bize gelince,katıp oğlanları önüme usulca kapıyı çekip çıkmak...
Yıllar yıllar önce sabah okul telaşeleri,sesler,suluk unutuşlar,dur koşmalar,derslerini iyi dinleler,kalabalıklarımız,dişlerini fırçaladınmılar...
bitmiş.
Öğrenmişiz,ezberlemişiz,işimiz olmuş işe gitmiş,anne olmuşuz,neşeli sesleri bırakmış evimiz,kapı önü telaşelerimiz bitmiş,büyümüşüz...
Herbirimiz bir yerde,kendimize çizdiğimiz yollarda yürüyoruz...

Yol boyu bunları düşündüm durdum,eve gelince,oğlanları oyuncaklarla başbaşa bırakıp yemek hazırlıklarına başladım.
Göbek marul doğrarken yıllar önce lise öğrencisi iken,bir arkadaşla akşam yemeği hazırlıklarına başlamıştık.
Menümüz paket çorba,makarna ve göbek maruldan salataydı,
Bir menü hazırlamayı ilk kez başarmak beni çok keyiflendirmiş olsa da o an,o üç yemeği ilk defa aynı anda yiyiyor olmak bana garip hissettirdi.
Arkadaş,yemek üzeri konuşurken,annesi çalıştığı için hemen hemen her akşam aynı menüyü okul çıkışı eve geldiğinde kendisinin hazırladığını anlatınca,
annemin bizim için sadece yemek hususunda dahi ne kadar emek harcadığını farkedince gözlerim oracıkta dolu dolu oldu...
Yol boyu yanımda taşıdığım çantayı açınca,annemim dün akşam yaptığı ve pek sevdiğim yemeklerini benimle gönderdiğini görüverdim...



18 yorum:

Bahar YORGUN dedi ki...

çook geçmiş olsun... Ama anne yanında hasta olmanın da tadı başkadır yahu.. Ben nezleyim şimdi ama kimsem yok bak yanımda :(

Minik mucizem dedi ki...

Ne guzel hala annenizin sevkatli elleri üzerinizde.Allah ayırmasın ins.cok gecmis olsun bu arada

Cocukla Cocuk dedi ki...

Fosi ağlattın beni, çok duygulandım. çocukken anne olmak, anneden uzak olmak, hüzünlendim. Eve gönderilen yemekler. Yakın olmanın kıymetini bilin.
Çok çok geçmiş olsun bu arada

Hayal Arkadaşlarım dedi ki...

Büyümek içimi acıttı şimdi fosim :( Nasıl ince bir dille anlatmışsın. Cansın :)

İlknur dedi ki...

Annelerin kıymeti anne olunca daha iyi anlaşılıyor. Şimdi her başım daralınca anne sen nasıl yapmıştın diye koşuyorum eteklerine. Rabbim hayırlı uzun ömürler versin tüm sevdiklerimize...

Geçmiş olsun. Anne yemeği ve şefkati şifa olmuştur size...

Anne İş'te dedi ki...

Geçmiş olsun...yine çok güzel bir anlatım

İkiz Annesi dedi ki...

Çok geçmiş olsun canım,yüreğime dokundu yazın...

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

Ne kadar doğru demişsin. Anneme yaptığım burun kıvırmalar, söz dinlememeler, yaramazlıklar şimdi içimi sızlatıyor.

FADİŞ dedi ki...

Çok duygulandım ne güzel anlatmışsın çocuk olmayı ve aynı zamanda anneliği:)

Fosi dedi ki...

Baharım,Allah şifa versin,ben de henüz atlatamadım,
Olmayanlar değilde olanlar olarak baksan ya,eş,çoluk çocuk...

Fosi dedi ki...

Minik mucizem;teşekkür ederim,Elhamdülillah hayattalar ve çok uzak sayılmayız...

Fosi dedi ki...

Çocukla çocuk;
Ağlattın deyince içim burkuldu,yazarken hissettiğim gibi...
Zaman ne kadar sessiz sedasız ilerliyor,evleniyoruz,çoluk çocuk derken bir aralık farkediyor insan olan biteni,özlemle karışık hissiyatlar beliriveriyor içerilerden gözlere...

Fosi dedi ki...

Dilek;
Hepimizin bir vakti var işte...
Vaktimiz varda görürsek daha babaanneliğimiz,anneanneliğimiz bile var...
Eline şeker tutuşturulmuş çocuk mutluluğunda hayat geçişleri...

Fosi dedi ki...

İlknur;
Aynen öyle,anne sen nasıl yapmıştınlarla geçiyor pek çok gün...
Teşekkür ederim,

Fosi dedi ki...

Anne iş'te;teşekkür ederim :)

Fosi dedi ki...

ikiz annesi;
aynı yollardan yürüyoruz hissiyatları,teşekkür ederim.

Fosi dedi ki...

Nilhan;Geçmişe üzülme de,sende ki miniğin yaramazlıklarına sabret...
Çünkü ben,benim yaramazlıklarımı o kadar sabırla karşılayan bir annem olmasaydı,bugün bu kadar sabırlı ve hoşgörülü olamazdım diye düşünmekteyim :)

Fosi dedi ki...

fadiş;teşekkür ederim :)