1 Ekim 2011 Cumartesi

bir nefes düdük neşesi...


Bugün günlerden cumartesi,
mevsimlerden sonbahar...
Kışlıkları raflara yerleştiriyor,seneye yetişmeden küçülecekleri şimdiden ayırıyorum....
Seneye yetişmekte duraklıyorum!
Seneye yetişmek...
Seneye yetişmesini istemediklerimi içimden ayıklamaya çabalıyorum...
Patır patır bir çift ayağın sesini duyuyor kulaklarım,oradan oraya koşturan,gözüne ilişen oyuncakla oracıkta kalakalan,oyuna dalan,çığlıklar atan bir çift ayak,bir çocuk,bir emanet...
Kutunun içinde daha önceden ayırdığım ilk minik kıyafetleri görüyorum,anlık bir his işte,karıştırma şimdi diyor...
Kokusu burnuma geliyor o günlerin,
kokluyorum her birini alıp teker teker elime...
İlk emzikler,eldivenler,şapkalar,önlükler...
Kulaklarımı tıkayıp tüm etraf seslerine,cümlelerine,
duyarken içeriden yaramazlık seslerini,gülmelerle karışık,
ağzımda rengarenk bir düdük ,yaramaz oğlanlar gibi,nefesimi neşeli seslere karıştırıyorum...

3 yorum:

sumeyye dedi ki...

ah ne ettın fosi yav..
çok duygusalım zaten büyüyor diye.. her anı nasıl kaydederım derdınde ıken kaydedemeden yasamak ıcındeyken ben senın postu gorunce cıdden bır hoş oldum...Allah nasıp etmıs de yasıyoruz bu duyguları bın sukur..saglıkla buyusunler ama bu burukluk pek yaman

banu dedi ki...

icimi cektim derinden,,, bugunleride yasayabildigimize cok sukur..en buyuk korkum cocugumu buyutemeden olup gitmek :((
sevimlitasarimlar.blogspot.com

birdamlacıkyağmur dedi ki...

Ah bu anlattıklarını nasıl da derinlerde hissediyorum bu aralar. Bir bilsen...