Ankara'ya ayak bastım :)
Azıcık oturdum...
Gitmeden iki gün önce çocuksuz nasıl olur hüznümü,
büyük oğlanın gülen yüz yapıp kestiği çizimi,yakama takınca geçiştirip,gülümseye gülümseye dolandım...
Yüreğimin orta yerinde buluverdiğim bir dost tarafından uğurlandım...
Yol boyu kıpraşıp,günü,anı,konuşulanları düşünüp,güldüm,sevindim,camdan dışarıyı seyrettim,başımı devirip omuzuna dinlendim,gözlerimi kaydırıp köşelere keyiflendim...
5 yorum:
eğer hala ankaradaysan tanışmak isterim
alemsın:)
güle güle fosi ..duygular, kelimeler bulamıyor.....seni gönderirken üzülürken yüreğim....:(,seni bulmanın mutluluğunda kıpır kıpır....:) Karışık karmakarışık işte...biraz da şaşkın, bütün duygular var bende.En baskın; Dostun bırakıp gittiği huzur:)
Ohhh, sanki pek iyi olmuş:)
Güzel bir gezi olmuş gibi, kendinle baş başa kaldığın:)
Yorum Gönder