26 Eylül 2011 Pazartesi

Ankara yolunda...

Ankara'ya ayak bastım :)


Azıcık oturdum...



Gitmeden iki gün önce çocuksuz nasıl olur hüznümü,
büyük oğlanın gülen yüz yapıp kestiği çizimi,yakama takınca geçiştirip,gülümseye gülümseye dolandım...
Yüreğimin orta yerinde buluverdiğim bir dost tarafından uğurlandım...


Yol boyu kıpraşıp,günü,anı,konuşulanları düşünüp,güldüm,sevindim,camdan dışarıyı seyrettim,başımı devirip omuzuna dinlendim,gözlerimi kaydırıp köşelere keyiflendim...

5 yorum:

tuba can dedi ki...

eğer hala ankaradaysan tanışmak isterim

nohut oda dedi ki...

alemsın:)

meryem dedi ki...

güle güle fosi ..duygular, kelimeler bulamıyor.....seni gönderirken üzülürken yüreğim....:(,seni bulmanın mutluluğunda kıpır kıpır....:) Karışık karmakarışık işte...biraz da şaşkın, bütün duygular var bende.En baskın; Dostun bırakıp gittiği huzur:)

Deli Anne dedi ki...

Ohhh, sanki pek iyi olmuş:)

FADİŞ dedi ki...

Güzel bir gezi olmuş gibi, kendinle baş başa kaldığın:)