içten içe..

Yazmayalı ne çok zaman olmuş,geçmiş...
Çocuksu mutlulukları,kocaman insan telaşlarını,
gelmiş,geçmiş,yine gelirmiş...

Yine çalarmış kapıyı mutluluklar
kapıdan içeri sızarmış huzur..

Çocuklarım en sevdiğim söz olmuş meğer!
Kelimeler aynı da değişmiş cümlelerim...

Ben,
tebessüm yüzümde,
birazdan biraz çokça
tanıyorum kendimi,
yerleşmeye başlaış bende ben!
yine de yavaş yavaş usulca...

Ama biliyorum,
en çok da telaşelerim hep olacak.
Hep en son dakika çıkacağım evden,
Hep en son anda yetişeceğim herşeye...

Tam istediğin gibi diyor iç ses!
öyle ya...
Ne istemiştim ben,
Bir arkadaşa,bir pikniğe,gelen giden,koştur koştur bir hayat,
çocukların,evin,cici siparişlerin,çocukluktan,okuldan,dikişten,otobüsten,oğlunun okulundan arkadaşlarınla,rengarenk telaşlı bir hayat...
Al sana,
Hamdolsun verene,
aklımı,fikrimi,sevgimi,çocuklarımı,ailemi,evimi,herşeyi verene hamdolsun...
Rabbim,yetmiyor burası,yaşamaya,bir geriye gidip bugüne dönmeye,sevdiklerine doymaya,yaşa yaşa yetmiyor...
Hamdolsun varettiğin sonsuza,telaşelerime,umuda...