7 Haziran 2011 Salı

Ümitvarım...

Çayımı karıştırıyorum,sessizce...
birazcık tatlı,
gökyüzünde kuşlar uçuşuyor,yuvadaki kuşlar henüz uykuda...
Ertelemeler,
Belkide ne zaman biteceğini bilmediğim ömrümde en sevmediğim şey bu işte!
Yaşamadan yaşamak gibi bir şey...
Ömrümün en yoğun ikinci ayını yaşıyorum,
ilki düğün koşuşturmaları ile doluydu hiç değilse,
şimdiki bi dolu...
Ne kadar vazgeçilmez gibi duruyorum hayatta,işler başımı aştığında hep bunu düşünüyorum,
şimdi gitsem ne bırakır gözümü arkada,ne eksik hissettirir bana...
Hiç olmadık işler buluyorum o zaman kendime,sanki hayal dünyasından buraya uçuk ama ayakları yerden kesici fikirler uçuşturuyorum ortalıkta...
Hiç bir şey için vazgeçilmez değilsin,sakin ol diyorum kendime,
erteleme,erteleme,şimdiyi yaşa...
birlikte gül,sarıl ağla ama kimle olduğunu bil!
Sende teksin herkes gibi,kimsenin seni anlamasını bekleme,uzun açıklamalara da girme,
Öyle en ufacık şeyden de kimseden vazgeçme,hayatına giren herkesin vardır elbet bir nedeni...
Tevâfuklar hep gülümsetir beni,yardımcı el diye düşündürür ve içten içe birleştirip iki elimi orta yerde,omuzlarımı kabartıverir sevinçten..
Ümitvarım...

3 yorum:

pembedüşler dedi ki...

paylaşım için tşk:))

Hayal Arkadaşlarım dedi ki...

Fosim oğlanları sünnet mi ettiriyorsun yoksa. Koşturmaca deyince ilk o geldi aklıma.

Neler olduğunu tam anlamıyla idrak edemesem de herşeyin hayırlısını diliyorum.

Küçük Mucizem dedi ki...

erteleme arkadaşım. becerebiliyorsan erteleme...