Dün akşam mutfaktaydık biz bize,Büyük oğlan merdane ile hamur açarken,küçük oğlan babasının kucağında hep beraber gülüşüyorduk neşe içinde...
Ben ara da bir kalkıp gözlemeleri çeviriyordum...
Sallanmaya başladık hafifçe,
Çocukları kucaklayıp dış kapıya yakın yerimize gittik hemence...
Çabucak bitti sarsıntı,
Hayat kısa biliyorum da...
Böyle ansız,böyle birden bire,böyle içindeyken,böyle kenetlenmişken birbirine,böyle hazırlıksız...
Geri dönüşsüz bir yolculuğa çıkmak için vedasız...
Uzun planlar yapmak çok gereksiz değil mi?Gelecek için üzülmek yersiz değil mi?
Mutluluğu ertelemek,hep bir şeylerin ardına atmak anlamsızca değil mi?
Sorunlarımız çözülmeyecek kadar büyük mü?
Affetmek çok zor mu?
Gururumuzu kırmamaktan daha mı kolay karşımızdakini kırmak!
Sevmek hiç değilse tebessüm etmek ne kaybettirir kendimizden?
Bu kainat bile sevgi için yaratılmışsa,herşeyin çözümü,her güzelin kaynağı değil midir sevgi?Sevmeyi seviyorum,
tebessüm etmeyi seviyorum,
güzel yanları görmeyi seviyorum,
güzel olmayanları dillendirmemeyi seviyorum,
Mesela büyük oğlan ve ben,
kötü kokan bir yerden gerçerken önce birbirimize bakıp,şikayet etmeden,elimizle burnumuzu tutarak geçiyoruz ve çok da eğleniyoruz...
Oyun gibi biraz sanki,
sevgi ile yaratılmış bir dünyadan,
kalplerimizi doldurarak,sonsuzluğa geçmek gibi...
9 yorum:
Geçmişler olsun ilk olarak..Yazınızı okurken yaşlar süzüldü bir anda taa içimden.
Bazen anlamak için anın değerini her an kaybedeceğimizin farkında olmak lazım sanki.
Şu an dışında zamanımız yok aslında,oğluma kitap okumak için,eşime sarılmak için,annemi ne kadar çok sevdiğimi söylemek için ...Yarın..ya olmazsa.
her olayı ne kadar güzel kaleme alıyorsunuz çok dugulandım keçe çalışmanızda mükemmel ellerinize sağlık....sevgiler
Canım öncelikle geçmiş olsun diyorum, Allah korusun hepimizi. Yine o kadar güzel yazmışsın ki söylecek söz kalmamış bize :) O kadar haklısın ki şu kısacık hayatta neyi paylaşamayız, neden birbirimizle kavga ederiz, hırslarımız, kıskançlıklarımız neden?
Çok geçmiş olsun.
İnsanoğlu gerçekten garip bir varlık. Ya mezarlıkta ya da doğal afetlerde anlıyoruz herşeyin ne denli anlamlı (ve anlamsız) olduğunu. Ve malesef bir gün bile geçmeden unutuyoruz. Yine hırslara yeniliyoruz, kıskançlıkla boğuluyoruz, birbirimize yabancılaşıyoruz.
Keşke bir şey olsa, ne olduğunu bilmediğim bir şey. Unutmasak. Unutmadan yaşasak... Düşününce bile komik geliyor. Dünya nasıl bir yer olurdu:)
geçmiş olsun canım.. karadam da çok güzel görünüyor.. ellerine sağlık...
Geçmiş olsun canım böyle zamanlarda insan hayatın kıymetini daha fazla anlıyor, çokta güzel anlatmışsın yüreğine sağlık. Kardan adamda çok şirin olmuş ellerine sağlık.
ne guzel yazmıısn ,
N egerek var uzulup, aglamaya ,insanların bırbırıne çelme takmasına onları uzmesıne ne gerk var dımı kısacık omur bu...
Gördüğüm en sevimli kardan adam :)
tarcinmoscow hoşgeldin :)
kardan adam bu iltifata çok sevindi,teşekkürler
Yorum Gönder