2 Ekim 2012 Salı

Mırıldanmalarım...


Kalbim rüzgarda titreyen yaprak gibi,
geleceğinde,bugününde,geçmişinin ayak izlerinde yürüyor...
En güzel yol,uzun da olsa onu seçiyor.
Kah güneş parıltıları,kah rüzgarın savurduklarının arasından...
Sonra,park kahkahaları,geleceğin iyi teyzesi,güler yüzlü annesi olabileceği anlarla,yaşıyor,yaşlanıyorum...
En sevdiğim anları yenileyip,yineliyorum.
Evde sevilen yemeklerin kokusu,
dışarıda sevilen yerlerden geçiriyorum yolu...
Aaa park!
Hep sevilen yerlere çıksın yollar,el ele,seke seke yürünsün kaldırımlarda.
Bir masalın kahramanları biz kalalım sevdiğimiz anlarla.
Biriktirip biriktirip yad edelim tüm yaramazlıkları.
Koşturmaktan yorgun kalayım,üstlerini örtmekten alıkoyamayayım kendimi...
En yalın hali ile kalsın cümlelerim.
Tüm libaslarından sıyrılsın kelimelerim...
Ben ben kalayım...

1 yorum:

Şenay- Doğam dedi ki...

Seni dinliyorum , anlıyorum.. dularım sizinle..