17 Mayıs 2012 Perşembe

Ablalık hallerim...


Dört kız kardeşiz biz...
En büyükleri ben...
Küçükken de en büyüktüm ben,hala da öyleyim işte...
Bebeklerken;
mamalar pişirir,kalanını ben yerdim...
Boyları yetişmeyen lambaları hep ben açardım...
Saatlerce saçlarıyla uğraşır,şekilden şekle sokardım...
Okul yolunda elinden tutar,karşıdan karşıya geçirir,öğütler verirdim...
Küçüktüm ama büyük ablaydım...
Ablalığı,evlatlığı,torunluğu,anneliği hep sevdim,seviyorum...
Şimdi;
biri evlilik arefesinde,biri hayalindeki üniversitenin öğrencisi uzaklarda...
Bir diğeri,daldan dala konmakta...
Ah hayat!
Her şeyleri güzel de,bu büyüyüp gitmeleri yok mu,yolcu ederken kapının ardında bırakıp gitmiyorlarmı...
Böyle buruk,bir yanın onlarla gitmiş gibi hissettirmiyor mu...
İşte öyle bir haldeyim...

5 yorum:

oytunla hayat dedi ki...

ne kadar şanslısın fosi... Olsun uzak olsunlar, mutlu olsunlarda onlar... Benimde 1 kardeşim var ama benimkide çok uzaklarda. kendimi böyle avutuyorum işte :)

Fosi dedi ki...

Şanslıyım dimi :)
Mutluluklarıyla avunmaya devam...

nohut oda dedi ki...

sen zaten küçüksün kardeslerın dahada küçüktür sanırım..
hepsı gıdınce anne babaya zor esas:(

Ioana-Carmen dedi ki...

Love your style and you are so sweet! follow each other?:X

FashionSpot.ro

Follow_me dedi ki...

benim kız kardeşim yok :S Bende beklerim www.bakbuharika.blogspot.com