yolunu gözlediğinin yoluna düşmek!

Dün ne afacanlık doluydu,yazmaya bile üşeniyorum!
Lakin oğlanla öğle uykusuna dalıp,akşam uyanınca,kendime geleyim diye balkona çıktım,
yaprakların birbirine dolanmasını izledim,
öyle güzel esiyor ki,Eylül'den kalma dersin...

İlk defa bu yıl aşure yolu gözledim,yapmaya kalkışamadım,getiren de olmadı...
Spor ayakkabılarımı geçirip ayağıma,sıkıp uzun bağcıklı pardüsemin kuşağını,ellerim cebimde yürüdüm market yolunda...
Raflar da aşure aradım aradım,en gerilerde bir tane buldum,huzura kavuştum.
Öğütülmüş fıstık bulamayınca,kabuklusundan alıp,
bir de gözüme takılan su bardaklarından bir kutu,
bir de o kokusunu pek sevdiğim yumuşatıcıdan,
bir de her ne almaya gidersem gideyim önünde beliriverdiğim patateslerden tarttırdım.
Oh!

Eve yürüdüm,yürüdükçe açıldım...
Fıstıklarımı annemle telefonda konuşurken ayıkladım,rendeledim,aşureyi kardeşime pişirttirip,fıstıklara bulayıp,son sabır resmini çekip yedim,yedim yedim...
Kendime geldim!