Yağmur vururken cama damla damla,avcumu açtım ona..
bir iki damlanın ilk heyecanından sonra,üç dört derken ferahladım yavaşça...
sonra bir tebessüm ettim gökyüzüne...
işaretler var mı hayatımızda, yoksa her şey bir işarette biz mi koyarız yerli yerine...
hiç umudumu,heyecanımı yitirmeden,
yarınlar da ben olmayacağımı bilerek bugünden...
bugünler için yapılanlardan da çok şey yapmak istiyorum yarınlar için...
yağmurlar...güneşe hazırlık...
öyle olmalı adı değil mi?
minik damlalarımız,
sonra yağmurlar ve güneş...
her yağmur damlası,dünyadan yükselmeden gökyüzüne,
gidipte yeniden geldikçe dünyaya,hayat vermiyor mu bize?
her damla dünyaya yeni bir umut değil mi?
öyle kirliki dünya,düşen damlalarla umut var hala,
sıra bizde,
sıra yağmur damlalarımızı güneşe hazırlamakta...
8 yorum:
öpülesi yanak, öpülesi ense ve koklanası ayak:)) daha ne olsun
bir Yağmur'um var benim bana hergün hayat veren :)
Uff o ne tatlılık öyle maaşallah..Ne güzel yazmışsın yine, ne güzel..
canım harikasın ya.. bence bir kitap yazmalısın.. sevgiler :))
AMAN ALLAHIM NAZAR DEĞMESİN NE ŞEKER ANLATIMLARINIZ DA ÇOK ETKİLEYİCİ..
Fosi abla ne şiriiiiiiiin bu yavruuu yaa. Minnakım ne şirinsin .
bahara katılıyorum.. kitaba doğru bir adım at kuzum..
kızımın adını yağmur koyacağım canım yazdıkların beni bir kez daha etkiledi...bana huzur veriyor yağmur...
Yorum Gönder