12 Temmuz 2010 Pazartesi

bırakma ellerimi...





Ne çok şey var sana dair içimde...
Ne çok gibi de olsa,ne çok az şey oysa...
Gelecekten çok geçmişimiz var her geçen gün büyüyen...
Rengarenk şeritli siyah rugan ayakkabılarımı hatırlar mısın hala,
İlk çantamı,ya mavi kabanımı alıpta getirdiğinde,lahana aldım diye şaka yapışını...
Benim beş,Melike'nin birinci sınıfa gideceği ilk okul gününü hatırlar mısın mesela,
sen ikimizin ortasın da ellerimizden tutarken öğrettiklerini,
Hani hastaydı annem,eve döndüğümüzde yaptığın yemekleri...
Ellerin,sesin,güzel yazı stilin,her daim abdestli oluşun,tertemiz dişlerin,kendi işini kendin görüşlerin,kabahatleri örtüşlerin,bizi dinleyişlerin...
Sadece duruşunla bile ne çok şey öğrettin bana,
Baş parmaklarımızın aynı olması,annemin beni sana benzetişleri çok mutlu etse de beni,
hissettiklerimle daha da çok benziyorum sana...
Baba yazamadığım ne çok şey var aslında sana,
Hani iyileşince inşallah,
Daha çok güzel anılar bırakalım geçmişimize,
Ve hiç bırakma ellerimi,
çocuklarım da olsa,
çocuğum hala baba...

4 yorum:

Yasir'in Annesi dedi ki...

yazılarınız çok qüzel.. sizi uzun zamandır yakından takip ediyorum. Ellerinize sağlık :)

Fosi dedi ki...

çok teşekkür ederim,
m.yasir maşallah çok sevimli,
keyifli bir annesi var,
Ne güzel!

uğurböceği dedi ki...

derin bir nefes aldırdın bana .çok güzel olmuş.ellerine sağlık.

ben 2001 de babam vefat etti.hep rüyamda görürdüm.uzun süre kabul edmedim gidişini.

babam ellerimi bırakalı çok oldu canım.ama sayande geçen günlerimi hatırladım sağol.

orangeflower dedi ki...

Bekliyordum bunu zaten..
güzelliği tartısılamaz elbette, her zamanki gibi! :)
"benim de bacaklarım egri"