Bakış açısı...

 İlkbaharla geldim ya,
ne çok özlenmişim,sevindim!
Çok güzel mailler okudum,hemen hemen her birinin altında ''daha sık yaz lütfen'' yazan...
Peki...

Ben her ne kadar öğretmenlik yolunda ilerlesem de dikişten yana en ufak ayrıntı içimde kelebekler uçuşturuyor...

Büyük hedeflerin peşinde koşarken,küçük mutlulukları gözden kaçırmamak adına,
bugün kardeşim ile çikolata yemeye kalktık Bakırköy'e gittik.
Gitmişken de yarım kalan bluzuma düğme bastıralım derken,yanına beğendiklerimi de ekledim...

Bizim sütçü amcamız hasta olduğu için epeydir gelmiyor,
eşim haftasonu uzaklarda bir köyden aldı geldi,
ertesi gün de annem süt getirdi,
bir gün sonra da sütçü amca iyileşip gelince 15 litre sütümüz oldu...

Bluzdan artan kumaşı torba şeklinde kesip diktim,sütten peynir yapıp süzdüm,
yoğurt mayalayıp kaymağından da tereyağı...

Dikimini yaklaşık olarak bir hafta da tamamladığım elbisemin kol ağzında küçük oğlan makasla deneme yaptı,
ben de dantel diktim...

Şeker kavanozuna su döktü,kabak tatlısı yapıverdim...

Yönünü,yolunu bulabilirsen kaybolmazsın,
eğer uğraş olarak görürsen,tıkanırsın,sinirlenirsin,kızarsın,yıpranırsın...

Olumsuz gibi görününlere yol vermek,etrafını dolanmak,saplanıp kalmaktan daha kolay bence...
Nasıl bakasak öyle görüyoruz,ve öyle şekilleniyor yaşantımız...

Resulullah (s.a.v) buyurmuştur:
"Çocuklarınıza değer verin, güzel ahlâk öğretin ve onlar için Allah'tan  bağışlanma dileyin.''