31 Temmuz 2011 Pazar

el ele...



Annelik;en güzel oyun,en güzel gerçek...
İki oğlanla yavaş yavaş büyümek bile istemeden hep çocuk kalmak...
Çocukluk;
Öğle uykusuna yatmadan önce annesinden istediği ıslak mendil ile arabasını silip,başucunda uyuyakalmak...



Keyifle on parmak dondurma yemeyi başarmak...



Kendini kaptrmak,



Hiç yok denizde,varolan hamurla hayali bir korsan olmak...

Ömrünün ilk düğününde müziğe eşlik etmek...


Her daim olmasa da el ele olmaya çabalamak...




mutlulukla karışık havalara uçabilmek...



ve en sonunda her ne olmuşsa ne olur,
el ele yola devamdır çocukluk...
Bu anne çocuklarının gözünden bakmaya çalışarak hayata,
kaptırmış kendini yürüyor huzurla...


3 yorum:

buren dedi ki...

rabbim huzurunuzu bozmasın her daim elele olun inşaallah

muko dedi ki...

merhaba
ne güzel fotoğraflar ne güzel yazılar böyle
hepp böyle olsunlar inş
sevgiler

Nilhan - Küçük Mucizem dedi ki...

şu elele oldukları gölgedeki salıncak karesine bayıldım. diğerleri de süper.
rabbim kuzularımızı korusun huzurumuzu daim etsin.