14 Kasım 2012 Çarşamba

Bugün...


Bugün benim için başka bir gün...
Nevi şahsına münhasır,eksiksiz,fazlalıksız...
Bütün gün geçiyor gözlerimin önünden,aklımda kalan anlar,yaşadıklarım,yaşadığımı farkettiğim anlar...Oğlanlarla sarılışım,kıkırdaşmalarımız,biri yakalamışsa bir parmağımı onu dahi öpmesi...Gözlerim doluyor,ben ne çok seviyorum anne olmayı...
Tüm sevgimi bu çatı altında sunmayı...

Parka gidiyoruz,söz verdiğim gibi...
Yapraklar kaplamış yerleri,tarifsiz bir buruklukla seviniyorum,üzülüyorum...
Oğlanları izliyorum,abi bey kardeşini ne güzel sallıyor,
biri düşünce yere,bir diğeri öperek acıyan yerini,ne güzel devam ediyorlar kaldıkları yerden...
Küsmeyi ne güzel öğrenmişler benden bağlayıp elleri,bir hıhlayıp dönüveriyor biri arkasını ötekine...


Sonra yolda,dün akşam yakınını kaybetmiş arkadaşımın gözlerinde gözlerim,nasılsın sorusuna iyiyim bile diyemeden,acısını paylaşıyorum en derinden...

Bugün bütün ailemi tek tek arayıp seslerini duymak,ve her birinin bana gelmek için gün saydığını öğrenmek içime neşe savuruyor...

''Umarım yolunuz bir gün Denizliye düşer..misafirim olursunuz.'' yazan bir mesaj 

okuyorum,sımsıcak oluveriyor yüreğim...

Ben sadece seviyorum,sevdikçe sevildiğimi farkediyorum...


Sevdikçe azalıyor sevmediklerim...

Varlığa yokluğa değil de,var olduğum hale şükrediyorum...


2 yorum:

Adsız dedi ki...

Ne güzel ne mutlu size...

Adsız dedi ki...

Uzun zamandır sizi sessiz bir şekilde takip ediyorum. Sizi takdir ediyor ve anneliğinize çok özeniyorum. Rabbim sizden razı olsun. Arkadaşım olmanızı ve kabul etmenizi çok isterdim ama uzaklardasınız ne yazık ki. Bu güzel ezgiyi size hediye ediyorum :) : http://www.youtube.com/watch?v=U2NOR8vhb9s

Selam ve sevgiyle...
Bir anne :)