5 Ağustos 2012 Pazar

Heyhat!

 Benim bisikletim,
üç yaşımdan bu yana bizimle hala...
Tıpkı kardeşimin beni,benim de onu sürdüğüm gibi,
oğlanlarda aynı şekilde...
 Her yeni gün,yeni bir heyecan ta çocukluğumdan kalma hissiyatlarımdan içimde...
Sabah erken kimsecikler uyandırılmadan,yatak pijamasıyla,
yahut köşede dünden kalma kirliler ile bahçede oyuna devam...
 Büyük torbaya top ile örtü,
küçük çantaya ekmek arası domatesleri koyup,oğlanların eline tutuşturup,
sekiz dokuz yaşlarımda yan komşunun kızıyla kendi başımıza piknik yaptığımız ormana,ağacın altına...

Oğlanları izledikçe;bugünden geçmişi izliyor gibi hissediyorum hep...
Hep anlıyorum onları,fikirlerini,muzurluklarını,yaramazlıklarını,yakalanışlarını,çok çok çok seviyorum...

6 yorum:

yaseminkale dedi ki...

bende bunu çok sık yaşıyorum:) 25 yıldır aynı mahellede oturunca kızımın büyümesi ile tekrar büyüyorum sanki:)

taha´s mama dedi ki...

benim buyudugum sehre uzak oglum.burda anneler cocuklarinin eli yerine kopeklerinin ipini tutmus geziyo.benim mahallemde cocuk sesi eksik olmazdi.simdi ellerin memleketinde mahallenin tek cocugu taham!
bende onunla cocuk olmaya,ona arkadas plmaya, ona yetebilmeye calisiyorum

Cocukla Cocuk dedi ki...

Biz de bayram öncesi son hafta gideceğiz büyüdüğüm yerlere çocuklarla. Oraya gidince acayip huzurlu oluyorum, onlara hep bir şeyler gösterip bizim neler yaptığımızı anlatma çabasında bir de

ummucan dedi ki...

ben uzaklarda otursamda büyüdüğüm yerleri yaptıklarımı anlatıyorum çocuklarıma
onlar mutluysa aslında nerde olduklarınında bir önemi yok

ummucan dedi ki...

ben uzaklarda otursamda büyüdüğüm yerleri yaptıklarımı anlatıyorum çocuklarıma
onlar mutluysa aslında nerde olduklarınında bir önemi yok

cati aktarma dedi ki...

ben uzaklarda otursamda büyüdüğüm yerleri yaptıklarımı anlatıyorum çocuklarıma
onlar mutluysa aslında nerde olduklarınında bir önemi yok