12 Aralık 2009 Cumartesi

merhaba ben kurbağa :)

çocuklarla neşeli olmamak ne mümkün...
gülüyorum bazan kendime,çocuk gibiyim hala,
çocuk gibi de kalalım arada daima...
zira herşeye bir bahane,hiçbirşeye vakit yok,
mutluluk parayla orantılıyken,ne ara büyüdük...
hani hep mutlu kalacaktık...
gerçi,
ben hala korkarım gökgürültüsünden,rüzgarda çok da kalın giyinmem,uçarmış gibi hissedebilmek adına...
Annem hep söylenirdi çoraplar konusunda...
giymezdim,giymemde hala,
ama çocuklar adına hasta olmayayım diye terliklerim var ayağımda:)
annem beni ben çocukları düşünme durumları yani...
hava bulutlu,
evde mis gibi portakallı kek kokusu,anne oğul elinden çıkma...
minik oğul en ufak haretlere kocaman kahkalar karıştırırken,mutlu olmamak ne mümkün...
ruhum ordan oraya uçuşuyor bugün,
şimdide buraya kondum!

buda son uğraşlarımdan,aplike bir zıbın,baktıkça gülümseten,

baktıkça kurbağam diye sevdiren,

baktıkça iyi ki dikmişim şunu dedirten...

almak isteyenler için aynısından birde satışta var
tık tık

3 yorum:

Zehra Kılıc dedi ki...

Cok güzel olmus abla ama yegenimin üzerinde cok daha güzel görünüyor tabii ki :)

karabidikim dedi ki...

çok sevimli olmuş gerçekten :D

şule dedi ki...

çok tatlı ellerinize saglık